सौराहा र चितवनका थारू गाउँ
अन्य नाम: Sauraha & the Tharu villages of Chitwan · थारू गाउँ · Sauraha · सौराहा · Tharu stick dance · Tharu homestay
पर्यटक आउनुभन्दा धेरै अघिदेखि चितवनका वन थारूका थिए। उनीहरू खुला ठाउँमा खेती गर्थे, नदीमा माछा मार्थे र गर्मीमा शीतल हुने काठ, नरकट र माटोका घर बनाउँथे। औलोसँगको प्रतिरोधी क्षमताले उनीहरूलाई अरू बस्न नसक्ने ठाउँमा बस्न सम्भव बनायो।
सौराहा
सन् १९८० को दशकसम्म सौराहा राप्ती किनारको सानो थारू गाउँ थियो। आज यो लज, क्याफे र निकुञ्जमाथिको सूर्यास्त हेर्न भीड लाग्ने बलौटे किनारसहितको चितवनको मुख्य पर्यटकीय आधार हो। केन्द्रबाट अलिकति बाहिर बछौलीजस्ता गाउँमा थारू जीवन चलिरहेको छ।
घर र सीप
परम्परागत चितवनिया थारू घरको भित्ता नरकटमा माटो र गोबरले लिपिएको हुन्छ, प्रायः चित्र वा उभारिएका बुट्टाले सजाइएको। भित्र ठूला माटाका भकारी (डेहरी) ले कोठा छुट्याउँछन्। माछा मार्ने डालो, बाँसका पासो र चाडपर्वमा महिलाले लगाउने भारी चाँदीका गहना खोज्नुहोस्।
खाना र नाच
थारू परिकार नदीका खानाले भरिपूर्ण हुन्छ: माछा, गंगटा र घोंगी, साथमा ढिक्री — बाफमा पकाइएको चामलको पिठोको लाम्चो परिकार — र जाँड। लाठी नाच, जसमा नाच्नेहरू तीव्र लयमा लाठी ठोक्काउँछन्, सौराहामा हरेक साँझ आगन्तुकका लागि र माघमा पर्ने थारू नयाँ वर्ष माघीजस्ता वास्तविक चाडमा देखाइन्छ।
होमस्टेमा बस्ने
बरौली (सौराहाको पूर्व) र अमलटारी (पश्चिमतर्फ, नवलपुर) का सामुदायिक होमस्टेले परिवारसँग बस्ने, सँगै पकाउने र सामुदायिक वनमा घुम्ने अवसर दिन्छन्। पैसा सिधै गाउँमा पुग्छ।